arrow_drop_up arrow_drop_down

Overgevoelig

Jaren geleden zat ik met m’n zoon bij een psycholoog. We kwamen er achter dat hij ADD had. Ik zit naar die mevrouw te luisteren en alles wat zij zegt betreffende ADD herken ik. ’s Avonds breng ik m’n zoon naar bed, kom weer beneden en begin terug te denken aan hoe ik mezelf op jongere leeftijd door deze wereld heen worstelde (wat voor mij normaal was). Om daarna eens online rond te gaan snuffelen voor verdere informatie over ADD.

Al snel werd mijn aandacht getrokken door artikelen over overgevoeligheid, en ‘wow’ dat was nog veel herkenbaarder.

Zodoende kwam ik er achter dat ik hooggevoelig was/ben en dat ik compleet overgevoelig was geworden.

Dat verklaarde nog zo veel meer, al die gesprekken die gaande waren die ik allemaal kon volgen, bij enthousiaste mensen was ik enthousiast, bij mopperende mensen ging ik ook oprecht mopperen. Dat verklaarde ook waarom ik het fijn vond om bij sterke persoonlijkheden te zijn. Dan kende ik ook geen angst, niet omdat zij erbij waren maar omdat het niet in hen opkwam, dus ook niet bij mij.

Dat verklaarde ook mijn beleving toen ik klein was, dat verklaarde ook waarom ik het zo bijzonder prettig vond/vind om alleen te zijn. Dat verklaarde ook waarom ik toen ik jonger was wel een uur onder de douche kon staan totdat m’n moeder op de deur kwam bonzen dat het nu echt welletjes was geweest.

De douche was mijn heiligdom. Daar kwamen geen prikkels door, daar dacht ik niet wat anderen dachten, daar had ik ‘rust’.

Dat verklaarde ook waarom ik op een gegeven moment alles ben gaan blokkeren. Die prikkels waren veel te heftig voor mij. Wist er niet mee om te gaan. Keek om me heen en zag iedereen ‘normaal’ reageren op al die prikkels en dacht dat ik de enige was die er niet normaal mee om kon gaan.

Dat verklaarde mijn zelfbeeld en ook de vrouw die ik had in m’n leven. Het verklaarde veel, heel veel. Maar daar is het nog niet mee opgelost. Ik begon wel mezelf een beetje beter te begrijpen, ik was toch niet zo gek en raar als ik altijd dacht te zijn (en het gevoel had zo afgeschilderd te worden).

Het verklaarde veel maar kon er voor mijn gevoel op dat moment verder niet veel mee, tot jaren later. Toen ik emotioneel met m’n rug tegen de muur stond en zoekende was naar oplossingen. In die zoektocht zag/realiseerde ik in een helder moment dat ik zoveel negativiteit en spanningen vasthield. En dat als ik deze vast kan houden, kan ik ze dus ook loslaten.

Dus ik ging aan de slag met loslaten. Gewoon zitten en kijken naar mijn gedachten;  waarom denk ik dit? Gewoon voor de voet weg patronen doorbreken. En doordat ik die patronen doorbrak, hief ik persoonlijke ankers op. Ik kon me steeds meer ontspannen want prikkels kwamen steeds minder dominant binnen. Het gaf steeds minder een lichamelijk schrikeffect.

Ik had het tastbare bewijs voor mezelf, dat ik (en dus iedereen) z’n eigen spanningsveld en dus de gradatie of frequentie van het moment bepaalt.

Dat hoe het moment wordt ervaren, afhankelijk is van hoe een ieder de prikkels die men via de zintuigen binnenkrijgt denkt te moeten bezien. Het brengt een automatische lichamelijk reactie in jou teweeg – een emotie.

Emoties staan niet vast, maar fluctueren. Daarom zijn er ook wel 7 miljard soapseries hier op aarde. Iedereen heeft z’n eigen werkelijkheid. En iedereen lijkt gelijk te hebben, want iedereen kan z’n eigen beeld rechtvaardigen voor zichzelf.

Maar terug naar overgevoeligheid, wat ik wilde zeggen is dat ik dus los ging laten en dat had tot gevolg dat ik m’n eigen reactieve patronen ging doorbreken. Ik ging die verankeringen opheffen, ik ging spanning verminderen waardoor mijn overgevoeligheid steeds minder werd.

Ik kon steeds meer en makkelijker genieten van wat ik deed, in plaats van ’s avonds total loss thuis te komen en als een blok in slaap te vallen. Daarna wakker te worden en dan pissig/knorrig zijn omdat ik weer uren, van die paar uur die ik voor mezelf had, had verknald met slapen.

Ik ben hoog gevoelig en dat is bijzonder fijn. Als jij nu zegt dat dit helemaal niet fijn is, dan ben je misschien nog overgevoelig. Ben je overgevoelig en ga je bewust lekker voor de voet weg loslaten en die patronen doorbreken, dan kom je steeds meer ontspannen in het leven te staan. Steeds meer in je kracht. Dan ga je van overgevoelig terug naar hoog gevoelig, om er dan achter te komen wat voor een zegen het is om hoog gevoelig te zijn. Wat voor zegen en mooi lichtpuntje jij bent op deze aarde.

Over de schrijver
Mijn passie? Mensen helpen aan een steeds fijner leven. En niet zomaar een 'fijner' leven, maar een leven waarin het oke is dat jij heel bewust het verleden een passend plekje kunt gegeven. Een leven waarin jij steeds makkelijker en doelgerichter jouw ideale leven kunt bewerkstelligen. Een leven waarin jij steeds bewuster kunt genieten van al dat moois dat het moment te bieden heeft. Een leven waarin jij volop in jouw kracht staat. Ik weet uit eigen ervaring dat je leven zo veel leuker, ongedwongener en vrijer zal worden door bewust los te laten. Ik zou het fijn vinden voor jou als jij het jezelf ook gunt om dat te ervaren.
Reactie plaatsen

Koekje erbij?