arrow_drop_up arrow_drop_down

Onverstoorbare rust in je hoofd

Is dat niet waar we allemaal naar op zoek zijn, naar die rust?

Persoonlijk was ik dat ook een groot deel van m’n leven. Heel lang ging ik er maar vanuit dat het zo druk als het in mijn hoofd gaande was, bij iederéén zo was. Maar dat alleen ik die aparte was die er niet mee om kon gaan, die ene die niet normaal was en maar eens normaal moest gaan doen.

Het was namelijk altijd chaos in m’n hoofd. Ik nam het overal met me mee, kon er niet van weglopen. Hoe loop je weg van al die chaos, die storm, die constante wervelwind die gaande is in je hoofd? Er lijkt geen ontkomen aan.

Dus wat deed ik om die chaos, die onrust in m’n hoofd te dempen?

Ik blokkeerde alles, ik onderdrukte. Zocht iets waar ik me op kon focussen en blokkeerde verder alles om me heen. Was er iets gaande, dan nam ik heel duidelijk stelling en blokkeerde elke andere impuls of ‘gegronde’ redenering van anderen om het zo niet aan te pakken.

Werkte het? Nee totaal niet, ook al dacht ik van wel. Ik was gewoon een wandelende tijdbom. De tijdbom ontplofte, ik verlamde compleet, durfde niets meer, kon niets meer. Daar sta je dan, compleet onmachtig want je bent gewoon op. Want wat je deed om eigenlijk maar te overleven werkt niet meer. Het was wel de enige manier die ik kende.

Datgene waar je jezelf al die jaren van geblokkeerd hebt, datgene dat de drukte en chaos in je hoofd deed dempen, valt niet meer te dempen en komt er nu uit. Dat niet alleen, daar bovenop ook nog al die dagelijks prikkels die zo helder, hard en ongepolijst binnenkomen alsof je de hele dag met je oren langs de speakertorens bij het podium van Pinkpop staat. Zo hard en bombastisch en er is geen ontkomen meer aan.

Je verlamt, ik verlamde. De wereld kwam hard, ongepolijst en overweldigend binnen, voelde me compleet timide. Er was paniek op paniek, maar dat wil je niet laten blijken want ja ik ben de enigste die niet normaal kan doen.

Het kwam binnen zoals het als klein kind ook binnen kwam, waardoor ik altijd in paniek raakte. De paniek waardoor ik ben gaan blokkeren om ‘normaal’ te kunnen functioneren.

Maar ik functioneerde nooit normaal, maar in ieder geval wel zo normaal mogelijk voor mijn gevoel.

Ik kwam erachter dat er drie manieren zijn om met lichamelijke spanning om te gaan. Je kunt het onderdrukken/wegstoppen (compleet in leven houden en actief, maar uit het zicht), je kunt het uiten (je laat spanning een beetje los maar blijft in de waan dat wat je denkt ook zo is), of je kunt het bewust loslaten.

Van het eerste was ik voor mezelf al het levende bewijs dat dit niet werkte. De tweede was ook niet echt mijn ding. Dus was het voor mij wel logisch om de derde manier te gaan toepassen – gewoon bewust loslaten.

Ik wilde iets oplossen, iets blijvends oplossen. Iets oplossen waarvan ik niet wist hoe,  maar wist wel wat ik wilde. Rust in m’n hoofd, hoe het leven er ook voor staat.

Niet meer compleet bevangen door het overweldigende van het moment. Ik wilde kunnen genieten op mijn manier. Kunnen waarnemen in plaats van telkens maar compleet op te moeten gaan in die tornado in m’n hoofd.

En toen las ik in een boek dat we allemaal op zoek zijn naar het zelfde: we willen allemaal gelukkig zijn, we willen allemaal vrij zijn. Waarom? Omdat we dat in de basis ook zijn. Daarom is het zo fijn om gelukkig te zijn, is het ook zo’n natuurlijk gevoel, zo normaal.

Waarom zijn we niet gelukkig, waarom hebben we dingen nodig of streven we naar dingen om dat gevoel te kunnen ervaren? Omdat we ons rugzakje helemaal volgepropt hebben met onverwerkte ervaringen uit ons verleden.

Dat zijn spanningen die telkens worden getriggered door wat we waarnemen. Hoe negatiever de emotie, des te meer spanning er in je lijf aanwezig is en des te meer jij je verzet tegen dat moment. Daar wil je vanaf. Dus in alles wat je doet wil je van spanning af. Dat is alles, je bent altijd op zoek naar een beter gevoel in jou, de weg van de minste weerstand voor jou.

Als je van die weerstand af bent, ervaar jij dat natuurlijke gevoel van geluk en die vrijheid. Je hebt geen last van die spanningen.

Daarom is het belangrijk dat je die bewuste en onbewuste denkpatronen doorbreekt, dan hef je die verankeringen voor jezelf op waardoor jij nu niet die onverstoorbare rust kunt ervaren.

Een gedachte is een gedachte en gedachtes zijn er. Omdat je nog zoveel niet hebt verwerkt zijn er nog zoveel gedachtes die betekenis hebben voor jou. Het prikkelt iets in jou. Je houdt het zelf in leven door die persoonlijke verankering.

De emotie die jij eraan koppelt bepaald hoe negatief of positief de gedachte is. Dat maakt het persoonlijk en relevant voor jou. Maak het niet te moeilijk, een emotie is niets anders dan een lichamelijk spanningsveld in jou.

Als de gedachte niets triggered in jou, boeit het je dus ook niet. Dan is de gedachte er nog wel maar niet interessant voor jou. Heb je er ook geen last meer van. Dus doorbreek die patronen, laat bewust los. Laat spanning varen. Open je wereld.

Hoe meer jij die lichamelijk spanning vermindert, des te meer jij jezelf en het leven gaat accepteren. En des te meer je alle mogelijkheden gaat zien die het leven iedereen -en dus ook jou- te bieden heeft. Hoe mooi en vrij het leven kan zijn als je wilt.

Dat verdien je en dan zal je steeds meer gaan ervaren dat die chaos in je hoofd niet de norm is. De basis is die vrijheid, dat natuurlijke gevoel, die onverstoorbare rust. Dat je het leven vanuit die basis vorm kunt geven omdat het kan. Om je leven zo vorm te geven dat je spanning kunt laten vieren en meer vrijheid en rust in je hoofd ervaart –  daardoor niet zo opgaat in die wervelstorm van gedachtes in je hoofd.

Het hele proces van rust in je hoofd is de omgekeerde weg van wat je je hele leven hebt gedaan waardoor je nu die chaos en drukte in je hoofd ervaart. In plaats van het vasthouden, kun je beter loslaten dat wat je al die jaren vastgehouden hebt en de chaos veroorzaakt, gewoon voor de voet weg.

Hoe meer jij die verankeringen opheft door die patronen te doorbreken, hoe meer rust jij weer kunt ervaren. Maak het niet te moeilijk, daar is het veel te makkelijk voor.

Toen ik dit in ging zien, uit ging testen en de resultaten ervaarde wilde ik maar één ding doen en dat is die kennis en ervaring delen. Daarom vind ik het bijzonder fijn dat jij dit nu aan het lezen bent.

Doe jezelf niet te kort, daar is het leven veel te mooi voor. Heel veel plezier met loslaten.

Over de schrijver
Mijn passie? Mensen helpen aan een steeds fijner leven. En niet zomaar een 'fijner' leven, maar een leven waarin het oke is dat jij heel bewust het verleden een passend plekje kunt gegeven. Een leven waarin jij steeds makkelijker en doelgerichter jouw ideale leven kunt bewerkstelligen. Een leven waarin jij steeds bewuster kunt genieten van al dat moois dat het moment te bieden heeft. Een leven waarin jij volop in jouw kracht staat. Ik weet uit eigen ervaring dat je leven zo veel leuker, ongedwongener en vrijer zal worden door bewust los te laten. Ik zou het fijn vinden voor jou als jij het jezelf ook gunt om dat te ervaren.
Reactie plaatsen

Koekje erbij?