Ik heb het moeilijk met...
arrow_drop_up arrow_drop_down

Ik heb het moeilijk met...

Je hoort wel eens: “Ik had het even moeilijk” of “Ik heb het moeilijk.” Maar in feite heb je het al de hele tijd moeilijk. Alleen op dat moment dat jij denkt dat je het moeilijk hebt komt er een spanning naar boven drijven en lijkt het de overhand te nemen.

Je ervaart nu bewust dat moeilijke gevoel. Het is aan jou wat je met dat moment doet. Ga je in het gevoel op, duw je het weg of neem je afstand.

Duw je het weg dan wil je dus absoluut niet met dat gevoel geconfronteerd worden op dat moment. Je hebt het alleen wel zo beoordeeld voor jezelf dus telkens komen die momenten van confrontatie terug.

Omdat je nu nog meer spanning hebt, want je wilt er niet mee geconfronteerd worden, wordt het moment alleen maar heftiger en heftiger. Plus al die spanning en energie die het kost om er niet mee geconfronteerd te worden.

Ga je in het gevoel op en ga je het uiten ben je natuurlijk een stap verder. Je laat een bepaalde spanning los maar het idee het zo te moeten bezien blijft achter. De volgende keer wordt het dus precies hetzelfde door jou gecategoriseerd.

Er is minder spanning als wanneer je het wegduwt maar je blijft wel op die frequentie hangen. Laat je het los en ga je er mee aan de slag ben je weer een stap verder. Net zoals bij het uiten aanvaard je het, je kijkt er naar alleen zie je dat je dat gevoel niet bent.

Van “Ik heb het moeilijk” naar “Het is oke”

Het is iets hoe jij hebt bepaald er naar te moeten kijken. Als je dan aan de slag gaat wil het natuurlijk niet zeggen dat het één, twee drie weg is. Maar de spanning wordt minder. Deze neemt af.

Het loslaten en accepteren van een situatie gaat pas beginnen als je het bewust sterker wilt als de hele sterke onbewuste ovetuigingen waarmee jij vast wilt blijven houden. Daar houd jij jezelf mee tegen.

Ik ga hier niet zeggen dat jij je niet verdrietig of boos mag voelen. Ik zeg ook niet dat het verkeerd is om dat te voelen. Maar als jij je niet meer zo wilt voelen en tegen dingen aan wilt kijken zoals je nu doet en je hier bij tijd en wijle van bewust wordt, leg ik je hier uit wat er aan de hand is en wat je er aan kunt doen.

Ik ben hier niet om jou om te praten. Ik ben hier om jou te ondersteunen om datgene te zien waar jij voor jezelf naar op zoek bent.

Als jij bijvoorbeeld overmand bent door het vedriet omdat je iemand hebt verloren kan het zijn dat er ook tijden zijn dat dat verdriet een beetje naar de achtergrond wordt verplaatst omdat je focus op wat anders licht.

Wil het niet zeggen dat het er niet is. Het is er wel maar even niet zo nadrukkelijk aanwezig. Vaak zijn er dan weer die momenten dat je alleen bent en er iets is dat dat die herinnering, en dus ook dat verdriet, triggert.

Veel mensen willen dat ook niet los laten, denken het niet te mogen, ze willen verdrietig zijn. Is het erg om het los te laten? Nee, maar voor veel mensen wel want dat is toch niet menselijk?

Wanneer je het verdriet loslaat, laat je die persoon dan ook los? Nee, je laat de negatieviteit die je aan die persoon hebt verankerd los. De herinneringen blijven en nemen de mooie momenten die je samen hebt gehad de overhand. Want het verdriet, die immense spanning, verdwijnt.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Koekje erbij?