Jijzelf bent je grootste vijand
arrow_drop_up arrow_drop_down

Jijzelf bent je grootste vijand

Wanneer jouw ideeën, dat iedereen tegen je is, ophouden te bestaan voor jou houdt de weerstand op. Dan zeg je: Ja, ik zie het toch.” Ja dat klopt want jij ziet het, dat is jouw insteek.

En als die basisovertuiging, dat iedereen tegen jou is, zo diep zit dan zijn er waarschijnlijk veel andere ideeën, inzichten en gebeurtenissen naar aanleiding van die overtuiging ingekleurd.

Die zijn daaraan verankerd en worden ook getriggerd op weer andere momenten, mede ingekleurd door dat idee dat iedereen tegen je is en je er alleen voor staat. Jij straalt dat uit.

Ook al zouden heel veel personen dat niet zijn, jij ziet het niet omdat je tegen jezelf zegt er op een bepaalde manier tegen aan te moeten kijken. Je gaat dan ook overal figuurlijk spoken zien. Dingen die er niet zijn maar volgens jou wel zo beoordeeld moeten worden.

Daardoor ben jijzelf je grootste vijand.

Dat heb je alleen zelf niet in de gaten want je denkt dat het zo is. Je denkt dat alles is zoals jij het beziet.

Ik sprak laatst met iemand en we kregen het over bepaalde mensen in zijn leven en hij zei: Ik zie gewoon hoe negatief ze zijn, zo zou ik niet kunnen leven. Ik probeer alles zo positief te benaderen. Er ging enige tijd overheen voor we weer in gesprek kwamen en hij zich schaamde. Heel erg zelfs.

Weet je nog dat we het de vorige keer hadden over personen die zo negatief waren. Ik dacht zelf heel positief in het leven te staan maar op een gegeven moment hoorde ik mezelf een keer praten en dacht: “Ik ben net zo erg” en sindsdien word ik steeds meer bewust van wat ik zeg en de insteek erachter en zie ik telkens hoe negatief ik tegen sommige mensen aankeek. Dan komt er telkens een gevoel van schaamte over me heen. Hoe ik zelf altijd het strootje bij een ander zie maar niet de balk in m’n eigen oog. “Ik had het echt niet in de gaten” zei hij.

Zou ik dat toen tegen hem gezegd hebben zou hij het niet gehoord hebben. Misschien wel gehoord maar het zich niet gerealiseerd. Dat moment kwam later toen hij er voor open stond. Tijdens ons eerste gesprek stond zijn focus nog teveel op anderen. Je wilt toch horen wat je wilt horen.

Zo kom ik er zelf ook zo vaak achter dat ik op een bepaalde manier naar mensen of omstandigheden kijk zonder er bewust bij stil te staan dat ik dat doe. Maar als je het wil zien kun je er wat voor jezelf aan doen.

Alles hangt af van hoe jij zegt voor jezelf naar dingen bewust en onbewust te willen kijken. Zou jij hetzelfde meegemaakt hebben en denken als een ander dan zou jij ook zo kijken, doen en reageren.

Soms heb je de indruk dat er heel negatief wordt gereageerd op wat je doet maar dat heeft niets met jou persoonlijk te maken. Dat kan zo lijken en men kan het zelfs zeggen maar het heeft met hun persoonlijk te maken. Op de een of andere manier trigger jij en de situatie een bepaalde reactie bij hun.

We nemen reacties van anderen vaak wel heel persoonlijk op. Ben jij in staat dingen te laten zijn zoals ze zijn? Ben je dat nog niet. Waarom niet?  Laat dat antwoord eens los. En je verlegt je focus veel meer naar wij inplaats van ik als individu.

Dus laat het oude opgeslagen los en laat de momenten die komen eens gewoon zo zijn. Ga ze niet in allerlei hokjes stoppen en nieuwe eindconclusies creëren waarmee jij je toekomstige momenten al bevooroordeeld ingaat. Laat het eens bezinken.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Koekje erbij?